Kind van de zomer

PrtScr capture_2

 

De zomer sterft vertraagd weg

en de zee huilt stokkend omdat je

vandaag niet aanwezig was

in de duinen van de nakende herfst.

 

Moe, maar niet leeg, verkennen

mijn ogen de slapende morgen.

Hoewel je er niet bent, kan ik je zien

in mineralen helderheid.

 

Ik beeld me je hypnotische lach in,

en plots is het net weer fluwelen zomer,

boeket  van warmte en genegenheid.

 

Kind van de zomer,

ik hoop je nog te kennen

in de winter van mijn leven.

 

© Thalmaray

www.thalmaray.co

 

 

PrtScr capture

Share this post

No comments

Add yours