Hertogin van mijn gedachten

304116

 

Hertogin van mijn gedachten

en de dag sluimert weg in

de angst van de nakende avondval.

 

Passagierster op de wegen van mijn dromen,

vertrek je terug naar je wereldhoekje,

een illuster koninkrijk,

voor mij onbekend.

 

De zon sterft weer in de koelte van de oceaan,

weer een dag die verloren gaat,

zonder dat onze zielen versmolten

in het elixir van de zomer.

 

Slaap wel, mooie dame,

slechts de helderste ster

is waardig jouw licht te

dupliceren in een donkere

nacht die zo goed op mijn leven lijkt.

 

PrtScr capture

Share this post

No comments

Add yours