De nevelgrens

 

girl-window_tn2

Met een zuchtende traan geef ik je terug

aan de koesteringen van een mooi verhaal.

Over de nevelgrens heen, voel ik je aanwezigheid

priemend in mijn leven, als een nectarbalsem.

 

Pijn is nog levendig in mijn stem en mijn poriën,

ik zweet nog steeds je naam op de maat van de

zonsopgang die mijn dagen kleurt met een

palet van herinneringen en zoete dromen.

 

In de winter voel ik je onzichtbare handpalm

die de zorgen van morgen probeert weg te

masseren in een gebaar geboren in de

eeuwigheid der verloren dagen.

 

Ver weg over de nevelgrens, kan ik je niet

meer troosten, maar je bent aanwezig in het

hijgen van mijn ziel en de diepte van mijn leven,

eens zullen we terug versmelten in het vervolg

van onze laatste afscheidskus, de nevel is maar

een tijdelijke onzichtbare grens, een mantel

die ons ooit samen zal omhelzen in ons verhaal.

 

© Thalmaray

www.thalmaray.co

 

PrtScr capture

Share this post

No comments

Add yours